Dag 7 - Spearfish SD - PPP weer - Sheridan WY

Over de dag van vandaag kunnen we kort zijn, heel veel regen en heel veel wind. Kortom Piet Paulusma Pleurisweer. Met name de wind was wel een probleem, hulde aan de chauffeurs die flink moesten sturen om de campers op de weg te houden.

En bij gebrek aan een capuchon gebruik je een Walmart tasje

Via Devils Tower, die door het slechte weer niet echt zichtbaar was, en de plaats Gillette (the best a man can get) waar we in de Walmart boodschappen gedaan hebben zijn we nu op Peter D’s RV park  in Sheridan, Wyoming. Deze campground heeft een leuke eigenaar, van wie we een Wyoming nummerplaat als souvenir kregen. Vanavond zijn we heerlijk uit eten geweest bij het Wyoming’s Rib & Chop House.

We beginnen langzamerhand in een ritme te komen, zijn niet meer zo heel vroeg wakker (tussen 06.00 en 06.30 uur i.p.v. 05.00 uur is toch een verbetering) en in de camper begint alles een plekje te krijgen. En alles wat we in de Roetmannen camper niet gelijk kwijt kunnen gaat in het ‘’pleur maar in kastje’’.

Ontbijten doen we in de camper van Sander en Marin omdat daar van de bank een handige extra dinette gemaakt kan worden zodat we alle 5 kunnen zitten. Dankzij Sander zingen we allemaal “Klein konijntje Peter had een vliegje op z’n neus” en we weten nu dat Marin dol is op treinen, vooral als ze de hele nacht toeteren. Harry vermaakt ons met allerlei bijdehante uitspraken maar de camper stond echt te schudden van het lachen toen Marin, die een boodschappenlijstje aan het maken was, hem per ongeluk met een pen prikte (oké, het ging best hard) en Harry vroeg of het blaadje vol was.

Morgen gaan we richting Yellowstone en hopen we op beter weer!

Dag 6 - Hot Springs - Custer State Park - Mount Rushmore - Spearfish, SD

De thunderstorms van gistermiddag hebben ons gelukkig niet meer ingehaald.

De Hot Springs KOA campground is heerlijk stil en de campers staan verscholen tussen de naaldbomen. Na een prima nachtrust staan we weer vroeg op om aan het programma van vandaag te beginnen. Als eerste staat een tankbeurt op het programma, de benzinepomp zit vrijwel naast de campground en de benzine is met $3,45 per gallon best voordelig hier in South Dakota. We vertrekken in noordelijke richting waarbij we als eerst door het leuk en toeristisch uitziende Hot Springs rijden.

Hot Springs, South Dakota

We rijden via de 385 North het Wind Cave National Park in, maar aangezien we geen van allen erg veel om grotten geven houden we het bij een paar stops om foto's van het wildlife te nemen.

Na Wind Cave NP rijden we Custer State Park in, wat er eveneens erg groen en heuvelachtig uitziet. Het lijkt bij tijd en wijlen wel of we over een golfbaan rijden!

Buffels in overvloed in Wind Cave NP en Custer State Park

Groen, groen, groen...

Naast buffels zien we ook herten...

Custer State Park heeft een hoog gehalte aan wildroosters en omheiningen, waardoor we een beetje het gevoel krijgen dat we in een dierentuin rijden in plaats van in de vrije natuur. Als we het park aan de noordoostkant verlaten rijden we via Iron Mountain Road richting Mount Rushmore. De weg is smal, bochtig maar erg de moeite waard. De tunnels zijn erg krap, maar gelukkig wisten we vooraf al dat ze groot genoeg waren om met de campers doorheen te rijden.

Bijna bij Mount Rushmore

Mount Rushmore is een nationaal monument, tussen 1927 en 1941 zijn daar de gezichten van de presidenten Washington, Jefferson, Roosevelt en Lincoln uit de rotsen gehouwen, de schaal is indrukwekkend om te zien.

Op wat spettertjes regen in de vroege ochtend na hebben we het droog gehouden, maar als we Mount Rushmore verlaten begint de lucht al weer te betrekken en voelen we wat spatjes regen vallen.
We rijden door het plaatsje Keystone richting de snelweg om naar een campground in de buurt van Spearfish, South Dakota te rijden, een kleine anderhalf uur verderop.

Keystone, ook erg leuk en toeristisch.

Na Keystone rijden we via Rapid City over de 90 naar Spearfish, en onderweg wordt de lucht donkerder en donkerder, uiteindelijk krijgen we onderweg flinke stortbuien over ons heen maar gelukkig zitten we hoog en droog in de camper. Als we aankomen op de Elkhorn Ridge RV Park plenst het nog steeds, vanavond heeft de barbeque een vrije avond, wij zitten gezellig binnen terwijl het buiten regent en onweert.

Morgen verplaatsen we ons verder richting het westen, en doen we waarschijnlijk nog even boodschappen voordat we ergens in de buurt van Sheridan,  Wyoming een plek zoeken om te overnachten.

Dag 5 - Cheyenne WY - tornado warning - Hot Springs SD

De nacht in de 'kattenbak', zoals we de Cheyenne KOA campground liefkozend noemen, was frisjes en luidruchtig, maar al met al hebben we lekker geslapen. Onderstaand nog even een fotootje van gisteren, die we jullie niet willen onthouden...

Harry doodt de tijd terwijl we ons aanmelden op de receptie van de KOA

Vandaag wordt een reisdag, we zijn van plan om aan het einde van de middag bij de KOA campground in Hot Springs, South Dakota aan te komen, een rit van zo'n 250 mijl, waarover onze navigatiesystemen ons vertellen dat we er ongeveer vier en een half uur over gaan doen. We hebben dus lekker de tijd om onderweg wat te shoppen en te relaxen.

We vertrekken lekker op tijd, rond half negen zijn we onderweg, we tanken de RV's even vol en duiken de snelweg op om via de 80 East en de 71 North richting onze eindbestemming te rijden.

Trucker Harry

Trucker Sander

Het landschap in Wyoming en Nebraska is glooiend en uitgestrekt. Dat laatste woord dekt de lading nauwelijks, je kunt mijlenver om je heen kijken en komt soms minutenlang niemand tegen op de wegen. Toch verandert het landschap een paar keer behoorlijk, het is niet zo spectaculair als gisteren maar bij tijd en wijlen toch prachtig om te zien.

In Nebraska liggen de stoplichten horizontaal... 

We navigeren naar (uiteraard) een WalMart in Scottsbluff, Nebraska en wandelen nu eens rustig door de non-food om wat leuke en handige dingetjes te kopen die op ons verlanglijstje staan. We komen weer buiten met onder andere zonnebrillen, spijkerbroek, tuinvlaggen, oorbellen, zakmessen, kleerhangers, en bakspulletjes voor cakepops. Ook lopen we nog even langs de naastgelegen Radioshack om te kijken of we de amerikaanse AT&T simkaart van de telefoon van Erica nog aan de praat kunnen krijgen, maar de man bij Radioshack weet ons te vertellen dat in heel Nebraska niks van AT&T te vinden is. Okay, dan maar via de servicelijn van AT&T proberen. Het blijkt een moeizaam proces.

Onderweg verder naar het noorden wordt de muziek op onze autoradio's plotseling onderbroken door onheilspellende waarschuwingen...

Een stem op de noodfrequentie vertelt dat er extreme onweersbuien aan het ontstaan in Sioux County, Scottsbluff, Box Butte County en andere plaatsen waar we anderhalf uur daarvoor doorheen zijn gereden. In Sioux County worden zelfs tornado's niet uitgesloten. We worden gewaarschuwd voor 'extreme vehicle damage' en geinstrueerd om vooral dekking te zoeken als we in het noodweer terecht komen. Ook mobile homes (onze campers vallen ook onder die noemer) lopen kans op 'heavy damage or destruction'. De zware buien met 'quarter-sized hail' en 'wind-gusts up to 60 miles per hour' verplaatsen zich met 35 miles per uur richting het noorden. Wij doen dat ook, maar gelukkig met 65 miles per uur. De lucht in onze buitenspiegel wordt in rap tempo erg donker, en ook links en rechts naast ons betrekt de lucht plotseling en ontstaan pittige buien.

We weten de 'ellende' gelukkig voor te blijven, en als we rond 16.30 bij de KOA campground aankomen schijnt de zon nog uitbundig bij een graadje of 25. We gaan nog even lekker buiten zitten zolang het nog droog is, en genieten van het ontspannen samenzijn. Sander probeert intussen de AT&T perikelen op te lossen, en uiteindelijk na moeizaam contact met een servicemedewerker heeft ook Erica weer verbinding met haar smartphone. 

Inmiddels (18.15) is het gaan regenen en heeft het een paar keer gerommeld in de verte, we hebben geen idee of en hoeveel we van het slechte weer gaan meemaken, maar we zijn wel een soort geschrokken van het tempo waarmee het weer hier op de vlaktes kan omslaan, en omdat het zo'n uitgestrekt gebied is met maar weinig doorgaande wegen valt er ook niet veel te schuilen of van de bui weg te rijden. Wij hadden het geluk dat we de goede kant al opreden, sneller dan het noodweer en met anderhalf uur voorsprong, maar anders hadden we het wel een flink benauwd kunnen krijgen. 

Wij bevinden ons bij het pijltje...

Onverwacht dus wel een opwindende dag uiteindelijk. :-)

Tot morgen!



Dag 4 - Estes Park - Rocky Mountain High! - Cheyenne





 

En hoog waren we in de Rockies, op ruim 12.000 feet. Maar eerst nog 2 foto's van de hertjes die gisteren door 'onze' achtertuin liepen. 

 

De leuke campground van gisteren heeft een Nederlandse als manager, getrouwd met een Amerikaan en als 26 jaar in de VS. Zij hoorde direct waar we vandaan kwamen en schakelde vlot over op het Nederlands. Volgens haar man zijn 'the Dutch like coakroches, they're everywhere' :)

Vanmorgen zijn we op tijd vertrokken richting Rocky Mountain NP. In het visitors center kregen we het advies om met de shuttlebus naar Bear Lake te gaan, omdat er aan de weg hier naar toe gewerkt werd. Beetje jammer dat ons niet verteld werd dat je over een pad vol met sneeuw moest glibberen om bij het meer te komen. Daardoor hadden we niet echt geschikt schoeisel aan, maar we zijn er gekomen.

 

 

 

Daarna hebben we met de campers een gedeelte van de Trail Ridge Road gereden en dit was echt geweldig! De weg was net weer open na de winter en aan de kant lag nog meters sneeuw. Het hoogste punt van deze weg is 12.183 feet oftewel 3.595 meter. 

 



 

 

 

Bij het verlaten van het park lukt het toch nog om een foto van het bord te maken, welke we bij de ingang gemist hadden. Via het Roosevelt National Forest vervolgen we onze weg. Onderweg doen we nog een keer boodschappen om uiteindelijk op de KOA campground in Cheyenne, Wyoming te belanden. Daar zien we voor de tweede keer vandaag een ´mini camper´ en we zijn zo brutaal om deze mensen aan te spreken. We zijn, zo vertellen ze ons, niet de enige die nieuwsgierig zijn en natuurlijk mogen we kijken. Het is een wat ouder echtpaar die van de staat New York op weg zijn naar Californie voor het afstuderen van hun kleindochter. De caravan heet een Teardrop. Ze slapen hierin met 2 honden ......  Als ze horen waar we vandaan komen moeten we op de foto zodat ze aan hun familie kunnen laten zien dat ze nieuwe vrienden uit Nederland hebben. Leuke ontmoeting!

Morgen gaan we richting Custer, South Dakota