Loading, please wait...

Dag 19 - Golden -> Commerce City -> Denver -> Minneapolis -> Amsterdam

We staan nog een laatste keer om half zeven op, want de RV's moeten vandaag om tien uur bij Road Bear in Commerce City bij Denver teruggebracht zijn. We ontbijten nog een keer met geroosterd brood, kaas, salami, ei, rosbief, jam, nutella en pindakaas voordat we de laatste overblijfselen van een geslaagde vakantie in een vuilcontainer storten op het Dakota Ridge RV Park in Golden. De rit naar Road Bear duurt ongeveer een half uur, voordat we er aankomen tanken we de oversized benzinetanks nog even vol (er gaat waarschijnlijk zo'n 50 gallon in, bijna 200 liter) en als we rond half tien afscheid nemen van 'onze' campers staat de zon alweer hoog aan de hemel en voelt de temperatuur al aan als 30+ graden.

De RV's worden door de mensen van Road Bear nog even gecontroleerd, de bijzonderheden worden nog genoteerd (zoals de gebroken koffiepot, wispelturige generator en losgeschoten waterslang) en we nemen nog even een kijkje in een net teruggebrachte RV uit de a-klasse, die een wat meer op luxe gerichte indeling heeft. Wie weet, ooit. ;-)

Klikken voor groter formaat...

Na het afwikkelen van de formaliteiten worden we met de RoadBearShuttle naar Denver International Airport gebracht. Daar komen we even na elven aan en hebben we ruim de tijd, want het vertrek van onze vlucht naar Minneapolis staat gepland voor 17.45. We lunchen, wandelen, zitten, en kijken nog even rond in de winkeltjes op de B-pier. De tijd gaat gelukkig best snel als het gezellig is en voor we het weten stappen we na een vlucht van nog geen twee uur, keurig op tijd uit in alweer een nieuwe staat op ons lijstje, namelijk Minnesota. We hebben iets meer dan een uur de tijd om de aansluitende vlucht naar Amsterdam te halen, en gezien onze ervaringen van de heenreis houden we ons hart vast. De gate van de aansluitende vlucht blijkt ongeveer 50 meter van de gate te zijn waar we aankomen, dus we kunnen gerust ademhalen. We eten nog snel een duur en twijfelachtig broodje voordat we in het vliegtuig naar Schiphol stappen dat _alweer_ op tijd vertrekt.

Nog even een prachtig kleurige zonsopkomst vastgelegd

vanuit het vliegtuig...

En met de aankomst in een koel en grijs Nederland (op tijd!) komt er een eind aan onze vakantiebelevenissen. Wim en Lars staan ons al op te wachten om ons het laatste stukje naar huis te brengen, uiteraard hartelijk dank daarvoor!

We hopen dat de trouwe lezers van ons weblog onze verslagen met plezier hebben gelezen, wij hebben ze in ieder geval met plezier beleefd!

Groetjes,
Jopie, Harry, Erica, Marin en Sander.

Dag 18 - Woodland Park CO - Golden CO - Leuke foto's en rariteitenkabinet

 

De koffers zijn gepakt, de campers schoongemaakt en er komt nu dus echt een einde aan onze geweldige vakantie.

 

We hebben heel veel gezien en gedaan. Dit enorme land blijft ons verbazen. Wisselende landschappen en eindeloze wegen waar geen einde aan lijkt te komen. Luxe villawijken aan de ene kant en trailerparken aan de andere kant. Wat je niet nodig hebt dat laat je gewoon staan: campers, landbouwwerktuigen, auto's, bussen, huizen en zelfs een compleet dorp. 

 

Qua weer hebben we ook van alles meegemaakt: van heel koud en rond het vriespunt, sneeuw, hagel, veel regen en harde wind tot heel warm met temperaturen oplopend tot 34 graden. En niet te vergeten de tornado warning ... je moet alles een keer meegemaakt hebben maar hier zaten we niet op te wachten.

 

Deze vakantie heeft ook een aantal nieuwe woorden en uitdrukkingen opgeleverd:

 

- Pleur maar in kastje / Pleur maar in camper (oftewel opruimen heeft geen zin meer) 

- Het klootjesvolk (Cruise America campers)

- Camperkip (kant en klare kipfilet blokjes uit de magnetron)

- Sla a la Es (shredded lettuce / fijngesneden sla)

- Boer beer (geen black bear meer gezien maar veelvuldig een "boer beer" gehoord)

- Kabouter Klos Bos (zie onderstaande foto)

 

 

 

 

Met z'n vijven op vakantie gaan heeft ook een nadeel ... er heeft altijd wel iemand een fototoestel of telefoon in z'n handen ... zie de volgende foto's :)

 



 

 

Hoe sterk is de eenzame fietser ... 



 

Henri Indiana Roetman

 

 Bij gebrek aan een capuchon

 Chocolade paaseieren en

 het fotograferen van de chocolade paaseieren

Back in en geen walkie talkie nodig zoals de Amerikanen

 Wat ruist daar door het struikgewas

 

 Even een 'rondje lopen' ... 'toevallig' langs de liquor store

 

 

Dubbel focus

 

 

 

 

 



 



 

 

 

 

 

 

 

 

Bewoners Kabouter Klos Bos 

 

Sisters ....

  





 Harry pakt een keukenrol

 

 

De volgende foto's willen we jullie ook niet onthouden: 

 



Petit teton

 

 

Hond achter het stuur

 

 

Witte gympenbrigade

 

 

Speciaal voor Lars en helaas gesloten dus geen t-shirt :(

 

Tot de volgende keer!

Dag 17 - Montrose - Woodland Park, Colorado

De KOA campground in Montrose ligt niet echt een een florissante omgeving, maar het vrij kleine park is netjes verzorgd en alles werkt zoals het hoort. We kunnen er ook rustig slapen, en da's niet geheel onbelangrijk.

Vandaag staat voor het laatst een lange rit op het programma, van Montrose naar Woodland Park, ook in Colorado. We besluiten om toch nog maar het vlakbijgelegen 'Black Canyon of the Gunnison National Park' te bezoeken, het heeft een North en South Rim road die beide niet echt lang zijn. Wij rijden alleen de South Rim en stoppen bij alle bij de weg gelegen uitkijkpunten. Er zijn ook wat wandelpaden naar uitkijkpunten varierend van 150 meter tot 1200 meter lengte, die slaan we wegens de beperkte tijd over. Desondanks is het de moeite waard, de kloof die de rivier de Gunnison in twee miljoen jaar tijd uit de rotsen heeft gesleten is prachtig, en tussen de 550 en 800 meter diep, wat helaas op onderstaande foto's moeilijk te zien is. Zelfs als je bovenaan een klif staat is het moeilijk in te schatten...

Onderin de canyon stroomt de 

rivier de Gunnison...

Painted Wall

Rond half twaalf verlaten we het National Park om nog ruim vier uur te rijden naar Woodland Park, wat ons op zo'n anderhalf uur van Denver brengt, waar we overmorgen de campers weer gaan inleveren. Maar daar willen we het nu verder nog even niet over hebben. ;-) Onderstaand nog wat foto's van onderweg, voornamelijk over de 50, de 285 en de 24. Veel bochten, stijgen en dalen, al met al best een mooie route om te rijden. Hieronder nog wat foto's van onderweg... 

We rijden langs het prachtig blauwe Fork Lake en

Blue Mesa reservoir, een recreatiegebied.

De route voert ons ook weer over een hoge bergpas, 

Monarch Pass geheten op 11312 foot ofwel 3448m

Inmiddels staan we op de bosrijke Diamond Campground bij Woodland Park, het is koeler dan de voorgaande dagen, zo'n 24 graden en door de hoge bomen zitten we lekker uit de wind. De WiFi werkt niet, maar gelukkig hebben we goede ontvangst op onze smartphones waarmee we een hotspotje kunnen maken voor de laptop om dit stukje te schrijven. Morgen melden we ons weer.

Dag 16 - Moab, Utah naar Montrose, Colorado

Gelukkig koelt het 's nachts in Moab nog genoeg af zodat we zonder de luidruchtige airco's kunnen slapen. Hoewel het vakantie is blijven we vroeg opstaan, er is zoveel te zien en eigenlijk willen we zo min mogelijk overslaan. We hebben een paar dagen geleden nog zitten twijfelen of we Arches National Park nou wel of niet moesten doen.. het kost nou eenmaal gauw drie uur extra, en we hebben nog flinke afstanden te overbruggen. Omdat we 'Craters of the Moon' hebben overgeslagen hebben we nu wat meer 'lucht' en besluiten we toch maar even om dit National Park in te rijden. En we hebben geen spijt, integendeel, vandaag blijkt haast de meest spectaculaire dag van onze rondreis te worden. Het was moeilijk om uit de vele foto's de mooiste te kiezen... maar we hebben toch een poging gedaan:

Na het verlaten van Arches National Park kiezen we ervoor om de 128 East te volgen die terug naar de Interstate 70 leidt. De 128 is een 'Scenic Byway', een route met prachtig uitzicht zeg maar. En dat is zachtjes uitgedrukt, we kijken onze ogen uit, de steile rotswanden zijn vaak te hoog om helemaal te kunnen zien, we voelen ons kleiner dan klein. Dit is een absolute aanrader!

De 128 volgt de Colorado River...

Onderweg opo de 128 hebben we een klein halfuur vertraging door een 

ongeluk. We staan een tijd stil, maar wel op een waanzinnig mooie plek,

en we combineren het oponthoud meteen even met een snelle camperlunch.

Bovenstaande foto's kunnen eigenlijk geen goede indruk geven van wat we vandaag hebben gezien, en zeker in combinatie met het prachtige weer en de blauwe lucht zal dit ongetwijfeld een dag zijn om lang aan terug te denken.

We rijden na al het moois nog een kleine twee uur door om in Montrose, Colorado een campground te vinden. De eerste campground waar we neerstrijken is leuk maar klein, en ze kunnen ons geen plaatsen naast elkaar of in de schaduw bieden, geen overbodige luxe bij temperaturen boven de 30 graden. We komen alweer uit op een KOA campground, ziet er prima uit hier, we zitten lekker in de schaduw en in de wind, zo is het prima uit te houden...